وقتی بهار را دیدید به یاد معاد باشید

حضرت آیت الله جوادی آملی در آخرین جلسه درس اخلاق سال

 91 که در محل بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء و با حضور

 خیل علاقمندان به معارف الهی برگزار شد به شرح دعای

 تحویل سال و توضیح تناسب این دعا با عید نوروز و تحویل سال

پرداختند و فرمودند:

 


در روایات ما آمده است که وقتی بهار را دیدید به یاد معاد

باشید.چون در قرآن کریم یکی از نمونه‌های معاد را جریان بهار

 ذکر می‌کند.


ایشان افزودند:

در بهار خدای سبحان دو کار انجام می‌دهد یکی اینکه

 خوابیده‌ها را بیدار می‌کند و یکی اینکه مرده‌ها را زنده

 می‌کند.این درخت‌ها در زمستان خواب‌اند ولی بهار که شد

بیدار می‌شوند،وقتی بیدار شدند این درخت مواد مرده را به

 عنوان غذا جذب می‌کند و به صورت خوشه و شاخه و برگ و

 میوه در می‌آورد، این مرده‌ها را زنده می‌کند.

ایشان با اشاره به کثرت اسماء حسنای خداوند فرمودند:

 
خداوند دارای اسمای حسنای فراوان است گرچه ذات احدی در

 همه موارد به عنوان یک حقیقتِ یکتا و یگانه و بسیط فعال

است لکن اسمای الهی جزء مدبّرات عالم‌اند، اسمای خدا

الفاظ نیستند، اسمای خدا مفاهیم نیستند، اسمای خدا آن

 حقایق خارجی‌اند که این مفاهیم از آن حقایق حکایت می‌کند و

 انسان‌های کامل یا فرشته‌ها مظهر آن اسامی هستند.

معظم له با بیان این مطلب که هر کدام از اسماء الهی کاربرد

 خاصی دارد فرمودند:

هر اسمی کاربردی دارد در دنیا و در آخرت ما برای درمان

 بیماری یک بیمار خدا را به اسم «مُمیت» و «قهّار» و امثال ذلک

 نمی‌خوانیم خدا را به اسم محیی و شافی می‌خوانیم با اینکه

محیی همان ممیت است شافی همان ممیت است. اما وقتی

 خواستیم از ذات اقدس الهی خواسته‌ای داشته باشیم

مناسب با آن اسم که هر اسم, کلیدی است برای حقیقتی ﴿

 وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَیْبِ ﴾ ناظر به این می‌تواند باشد خدا را با آن

 اسم مخصوص می‌خوانیم و از خدا به برکت آن اسم, رفع

نیازهایمان را طلب می‌کنیم که مفاتیح و کلیدهای غیب نزد ذات

 اقدس الهی است پس هر اسمی خصوصیتی دارد کاربردی

 دارد.

 

 خواب‌اند ولی بهار که شد بیدار می‌شوند،وقتی بیدار شدند این

 درخت مواد مرده را به عنوان غذا جذب می‌کند و به صورت

 خوشه و شاخه و برگ و میوه در می‌آورد، این مرده‌ها را زنده

 می‌کند.

ایشان با اشاره به کثرت اسماء حسنای خداوند فرمودند:

خداوند دارای اسمای حسنای فراوان است گرچه ذات احدی در

 همه موارد به عنوان یک حقیقتِ یکتا و یگانه و بسیط فعال

است لکن اسمای الهی جزء مدبّرات عالم‌اند، اسمای خدا

 الفاظ نیستند، اسمای خدا مفاهیم نیستند، اسمای خدا آن

 حقایق خارجی‌اند که این مفاهیم از آن حقایق حکایت می‌کند و

 انسان‌های کامل یا فرشته‌ها مظهر آن اسامی هستند.

معظم له با بیان این مطلب که هر کدام از اسماء الهی کاربرد

خاصی دارد فرمودند:
هر اسمی کاربردی دارد در دنیا و در آخرت ما برای درمان

بیماری یک بیمار خدا را به اسم «مُمیت» و «قهّار» و امثال ذلک

 نمی‌خوانیم خدا را به اسم محیی و شافی می‌خوانیم با اینکه

 محیی همان ممیت است شافی همان ممیت است. اما وقتی

 خواستیم از ذات اقدس الهی خواسته‌ای داشته باشیم

 مناسب با آن اسم که هر اسم, کلیدی است برای حقیقتی ﴿

وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَیْبِ ﴾ ناظر به این می‌تواند باشد خدا را با آن

 اسم مخصوص می‌خوانیم و از خدا به برکت آن اسم, رفع

 نیازهایمان را طلب می‌کنیم که مفاتیح و کلیدهای غیب نزد

 ذات اقدس الهی است پس هر اسمی خصوصیتی دارد

کاربردی دارد.

 

 

 

مناظر بهاری دیدنی و زیبا در تایوان

 

 




:: برچسبها: بهار و معاد
ن : امینی
ت : ۱۳٩٢/٢/٧
نظرات ()